ટૂંકી વાર્તા...77
ટૂંકી વાર્તા..
ઘણા વર્ષો સુધી જાત-જાતનાં સ્થળો,આશ્રમો અને શહેરો આપ ફરી વળ્યાં..કંચનરાય..આપનો એકનો એક જુવાનપુત્ર ઘર છોડીને નીકળી ગયો હતો..પણ કોઈ પત્તો લાગ્યો નહોતો..અઢાર વર્ષનાં આપના એ દીકરાને જાણે ધરતી ગળી ગઈ હતી..આપ બન્ને પતિ-પત્નીએ હવે એની આશા પણ છોડી દીધી હતી...
એમ કરતાં વીસ વર્ષનાં વ્હાણા વીતી ગયા..ને એક દિવસ અચાનક સવાર પડતાં છ-સાત મોંઘીદાટ મોટરોનો કાફલો આપને ત્યાં આવીને ઉભો રહયો.. ને આપ બંનેની નજર એકસામટી સૌથી આગળ ચાલતાં શ્વેત વસ્ત્રધારી મહંત પર પડી..ને કંચનરાય આપ બંનેની આંખોમાંથી અશ્રુધારા વહેવા માંડી.. એ આપનો ગુમ થયેલો દીકરો હતો...ને એની આંખમાંથી પણ અશ્રુઓ વહી ચાલ્યા..હા... એને પસ્તાવાનું ઝરણું ઘર સુધી ખેંચી લાવ્યું હતું..પણ હા..એ હવે આશ્રમનો મહંત હોવાથી ફક્ત માં-બાપના દર્શન કરવા જ આવ્યો છે..!-બેફિકર
Comments
Post a Comment