ટૂંકી વાર્તા..118

ટૂંકી વાર્તા...
      ઘરનું રીનોવેશન કામ ચાલુ કરાવ્યાના બીજા દિવસે કોન્ટ્રાકટર નીચેનાં આઠેક વર્ષથી બંધ રૂમમાંથી એક ડબ્બી મળી આવતા આપની પાસે લઈને આવ્યો..મનીષકુમાર ! ને ડબ્બી ખોલતાં જ આપ નવાઈ અને સવાલ બન્ને રીતે મૂંઝાણા... કેમ કે,ડબ્બીમાંથી બે તોલાની સોનાની ચેઇન અને એક બિલ નીકળ્યું..બિલ હતું..આપની એ નીચેની રૂમમાં ભાડે રહેતાં રિટાયર્ડ ફૌજી અને બેન્ક સિક્યુરિટી ગાર્ડ તરીકે નોકરી કરતાં કચરાભાઈ ગામેતીનાં નામનું અને કચરાભાઈ આપની રૂમમાં હાર્ટએટેકથી મૃત્યુ પામ્યાંની ઘટનાને આઠેક વર્ષ થઈ ગયા હતા..ને એમનો પરિવાર એમની બધી ઘર-વખરી અને મૃતદેહ ત્યારે સાથે જ લઇ ગયેલો..
        આપે તરત જ આપની પત્નીને બોલાવી,બધી વાત કરી..ને બંને જણ વચ્ચે નક્કી થયા મુજબ ઉઘડતી બેંકે જ આપ બેંકમાં પહોંચ્યા.મેનેજરને મળી કચરાભાઈનાં ઘરનાં કોઈ સભ્યનો કોન્ટેક નંબર મેળવવા કોશિશ કરી,પણ એવું કશું મળ્યું નહિ..ફક્ત રાજસ્થાનની સરહદ નજીક આવેલા એમનાં ગામનું નામ મળી આવ્યું..આપ બન્ને જણે બીજે દિવસે વહેલી સવારે જ બસ પકડી..ને સાંજ પડતાં-પડતાં કચરાભાઈને ગામ પહોંચ્યા... થોડી પૂછપરછ કરતાં કચરાભાઈનું ઘર મળી આવ્યું..એમની વિધવા પત્નીને મળી,આપ લોકોએ બધી વાત કરી..ને એમનો જવાબ સાંભળી આપ બંને પતિ-પત્ની નવાઈ પામી ગયા..મનીષકુમાર...
         હા.. એ ગરીબ સ્થિતિમાં જીવતી એ વિધવા સ્ત્રીએ કીધું કે,'મારા પતિને દીકરીઓ ખૂબ વ્હાલી હતી..ને જ્યારે તેઓ ફૌજમાં હતા ત્યારે જ મારે પહેલી દીકરી જન્મી અને એ રજા લઈ એનું મોઢું જોવા આવે એ પહેલાં તો એ તાવથી મરી ગઈ..તો ત્યારથી એ દીકરી માટે તરસતા પણ ભગવાને પછી અમારા પર દીકરી કે દીકરાની મ્હેર કરી જ નહીં.પણ નોકરીમાં ત્યાં જોડાયા પછી રજા લઈ ઘેર આવતા તો તમારી દીકરીની વાતો કર્યા કરતાં અને કહેતાં કે એ દીકરીનાં લગ્નમાં મારે સોનાની ચેઇન આપવી છે તો આ એ જ ચેઇન હશે..સાહેબ..! આપ જ એ ચેઇન રાખી લ્યો અને આપની દીકરીનાં લગ્ન વખતે અમારા તરફથી આપશો..!'- બેફિકર