ટૂંકી વાર્તા...121
ટૂંકી વાર્તા...121
તમે લાકડીના ટેકે-ટેકે રોજ આવીને વડલાને થડીએ ટેકો દઈ, ઝાંખી નજરે એ 'હાઈ-રાઈઝ બિલ્ડીંગ' સામું જોઈ રહેતા.કલાકો સુધી એકધારું જોયા પછી વળી પાછા એ જ ડગુ-મગુ ચાલે બાજુમાં આવેલી ચાલીની તમારી 'ખોલી'માં ઘુસી જતા.તમારું બોખું મોઢું,ડગમગતી ચાલ અને ઝાંખપ ભરેલી નજર ઉંમરનાં આઠેક દાયકા વિતાવ્યાની ચાડી ખાતા..મંગુમાં.! ને કરચલીવાળી પણ ચમકતી સુંવાળી ચામડી ને સોનેરી વાળ દાયકાઓ સુખમાં વિતાવ્યાની સાક્ષી પૂરતા..પણ..આ ઉંમરે તમે એ 'હાઈ રાઈઝ' સામે શું જોઈ રહેતાં એ સવાલ મને થાય છે.!
પણ એ સવાલનો જવાબ ફક્ત બે વ્યક્તિઓ જ જાણે છે..એક પેલો વડલો ને બીજા તમે.!
હા..મંગુમા..દસેક વર્ષ પહેલાં શેઠ મંગલદાસ એટલે કે તમારા પતિનું અવસાન થયેલું.તમારો એકનો એક અમેરિકાવાસી દીકરો શેઠનું ક્રિયા-કરમ કરવા પણ ન્હોતો આવ્યો..ને તમે..'હશે.! એને બહુ કામ હશે.!'-એવું વિચારી મન મનાવેલું.ને આ ઘટનાને એકાદ વરસ વીત્યું હશે ત્યા એ અચાનક આવેલો.તમે તો ઘણાં રાજી થયા.એક સાંજે તમારા દીકરાએ આવીને તમને કીધું..'બા..જો આપણો બંગલો ઘણો જૂનો થઈ ગયો છે.તો પાડીને એને નવો બનાવવો છે.મે બધું ગોઠવી નાખ્યું છે.મારા વિઝા પુરા થતા હોવાથી હું કાલે નીકળી જઈશ.મેં તમારા માટે સામે આવેલી ચાલીમાં એક ઘર ભાડે રાખ્યું છે.તમારે ત્યાં રહેવાનું છે.હું છ મહિના પછી આવીશ.ત્યાં બંગલાનું કામ પૂરું થઈ જશે.'
ને તમે એની વાત સ્વીકારી લીધી.બીજે દિવસે સવારે જ જરૂરી સામાન એ 'ખોલી'માં પહોંચી ગયો.ને બાકીનો સામાન જરૂરી નથી એમ કહી..વેચી દેવામાં આવ્યો.!
ને દિવસો વીતવા લાગ્યા..બિલ્ડીંગ બંધાવા લાગ્યું..તમે રોજ સવારે અને સાંજે આવતા ને એ વડલાને ટેકે બેસી બંગલાનું કામ જોઈ હરખાતાં.! છ મહિના પુરા થયા તોયે બંગલાનું કામ પૂરું ન થયું તો તમે એનું કામ રાખેલા એ બિલ્ડરને મળવા ગયા ત્યારે ખબર પડી કે..એ તમારા માટે નવો બંગલો નથી બનતો..એ તો એક મોટી કંપનીની ઓફીસ બને છે..તમારો દીકરો તો તમારો એ જૂનો બંગલો વેચીને અમેરિકા જતો રહ્યો છે.!ને તે દિ'થી તમે એ વડલે આવી ટેકો દઈ, 'હાઈરાઈઝ' જોયા કરો છો..-બેફિકર
Comments
Post a Comment